Yankı

Bazen, hiç beklemediğin bir anda yakalar seni bir şarkı.

Bir sokakta yürürken,
bir kafede usulca yankılanırken,
ya da birinin dudaklarından sessizce dökülürken…

Ve o an zaman eğilir sanki,
akışını unutur. 
İçinde bir kapı aralanır,

usulca süzülür bir anı, kalbine değen bir hisle, adı olmayan duygular çoğalır etrafında.

Aynı şarkıdır, evet
belki yüzlerce kez duyduğun,
ama o an… ilk kez gibi,
bambaşka.

Çünkü sen, artık aynı sen değilsindir.
Bir şarkı bazen sadece şarkı değildir, 

bir sokak olur adımlarında,
bir yüz belirir gözlerinde,
geçmişin sesi olur içindeki.

Ve alır seni,
hiç ummadığın bir yerden,
hiç hazır olmadığın bir zamana bırakır.

Ve sen, o anın içinden çıkamazsın,
çünkü bazı şeyler geçmez, sadece yankılanır.

…

Bu yazı, bir şarkının insanı nasıl beklenmedik anlarda geçmişe, duygulara ve hatıralara taşıyabildiğini anlatıyor. Bazen en tanıdık melodiler bile, biz değiştikçe bambaşka anlamlar kazanıyor. Ben de bu metinde, müziğin sadece bir ses değil, zamanı, anıları ve iç dünyayı harekete geçiren bir hatırlatıcı olduğunu ifade ediyorum.