Yağmur Gibi Sev Beni

Beni, Yağan yağmurun sesini
Sever gibi sev…
Dinler gibi değil,
Kalbine dokunur gibi dinle…

Bak, ilk kez buluştuğumuz yerde
Islak asfalt hâlâ seni anlatıyor bana.
Her damla, adını fısıldıyor sanki,
Ve ben, o anın içinde
Sana yeniden âşık oluyorum…

Beni, Camlara vuran yağmur gibi hisset…
Usul usul dokunayım sana,
Fark etmeden içini ısıtayım…
Bak, sana ilk kez sarıldığım
Pencerenin önündeyim yine,
Kollarım hâlâ seni hatırlıyor,
Kalbim hâlâ sen diye atıyor…

Bahçemdeki gül yaprakları
Yağmuru nasıl özlemle içiyorsa,
Ben de seni öyle özlüyorum…
Her damlada biraz daha,
Her nefeste biraz daha sana…

Zihnimde fırtınalar değil artık,
Sen varsın…
Ve yağmur, dert değil,
Sana açılan bir yol gibi…

Gel…
Beni, yağmuru sevdiğin gibi sev.
Ve kulağına eğildiğimde
Sana şiirler değil,
Sadece “seni seviyorum” diyeyim…

…

Bu şiir, sevmenin en saf ve doğal hâlini anlatır. Yağmur nasıl sessizce dokunur, içe işler ve ruhu dinlendirirse, bu dizelerde sevgi de gürültüsüz ama derin bir bağ olarak hissedilir.