Seni unutmak istemedim hiç..
İnsan en sevdiği şeyi neden silmek istesin ki zaten?
Sesini hatırlamak suç gibi gelmedi bana hiçbir zaman,
Ya da bir şarkıda ansızın sana dönmek…
Ben seni içimde yaşatmaya razıydım aslında.
Azıcık eksik,
Biraz uzak,
Biraz imkânsız…
Yine de razıydım.
Ama bazı sevgiler
İnsanın içinde kalınca güzelleşmiyor.
Zamanla ağırlaşıyor.
Her gün biraz daha içine çöküyor sessizce.
Bir süre direndim buna.
Belki geçer dedim,
Belki alışırım yokluğuna.
Ama insan birinin yokluğuna alışırken bile
Onu özlemekten vazgeçemiyor.
En kötüsü de buydu zaten.
Seni hâlâ severken
Kendimi senden uzaklaştırmak zorunda kalmak.
Çünkü ne zaman sana dönsem
İçimde yeniden başlayan bir şey oluyordu.
Tam iyileşmişken açılan bir yara gibi…
Ve ben artık
Kendi canımı taşımakta zorlanıyorum.
O yüzden gitmek zorunda kaldım biraz.
Senden değil belki,
Sana dair içimde büyüyen o umuttan.
Şimdi bazen geceleri
Adını içimden sessizce geçiriyorum.
Kimse duymuyor.
Ama bazı isimler
İnsanın içinde yıllarca yankılanıyor.
Ve inan,
Bu bir vazgeçiş değil hâlâ.
Sadece…
Seni unutmak istemeyen bir kalbin
Kendini korumaya çalışması.!!
🖋️Hem sevip hem de geri çekilmenin mecbur olduğunu ilk kez bu kadar net hissettiğim bir andı..
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!