Güvenin Bedeli

İnsan bazen en büyük yanılgıyı, en çok güvendiği yerde yaşar. Çünkü güvenmek; sadece birine inanmak değil, aynı zamanda kendinden bir parçayı ona emanet etmektir. Herkesin görmediği tarafını, en savunmasız hâlini, en gerçek duygularını açmaktır.

Ve işin en acı tarafı şu ki; insanı en çok yabancılar değil, “asla yapmaz” dedikleri yaralar.

Güven dediğimiz şey, bir anda oluşmaz. Küçük küçük anların, samimi sözlerin, verilen değerin birikimidir. Bir bakarsın, o kişi hayatında özel bir yere yerleşmiş. Onun varlığı seni rahatlatıyor, yokluğu eksiklik gibi geliyor. İşte tam da bu yüzden, o güven kırıldığında sadece bir ilişki bitmez; insanın içindeki o saf inanç da sarsılır.

Bazı insanlar vardır, iyi niyetinizi incelik olarak değil, fırsat olarak görür. Sizin sessizliğinizi anlayış değil, zayıflık sanır. Verdiğiniz değeri hak edilmiş bir şey gibi değil, kullanılması gereken bir alan gibi görür. Ve siz farkına vardığınızda aslında çoktan yorulmuş olursunuz.

En tehlikelisi de açık bir ihanet değildir çoğu zaman. Yavaş yavaş tükenen, fark ettirmeden eksilen bir değerdir. Hep veren taraf olmak, hep anlayan olmak, hep alttan alan olmak… Bir noktadan sonra insan şunu sormaya başlar: “Ben neden hep böyleyim?”

Ama mesele şu değil aslında: Sen neden böylesin?
Mesele şu: Karşındaki neden bunu hak etmediği hâlde senden bunu almaya devam ediyor?

İyi niyet, bu dünyanın en güzel ama en yanlış anlaşılan özelliklerinden biri. Çünkü herkes senin gibi bakmıyor hayata. Sen kalpten yaklaşıyorsun, o hesap yapıyor. Sen değer veriyorsun, o ölçüyor. Sen içten davranıyorsun, o kullanıyor.

Ve sonra bir gün geliyor…
İnsan değişmiyor belki ama bakışı değişiyor.
Daha temkinli, daha mesafeli, daha seçici…

Bu kötü bir şey mi? Hayır.
Bu, öğrenmenin başka bir şekli.

Güvenmekten vazgeçmek değil mesele.
Kime güveneceğini öğrenmek.

Çünkü herkes aynı değil. Ama herkes de senin gibi değil.

Ve belki de en önemli gerçek şu:
İyi niyetini kaybetme… ama onu hak etmeyenlere de harcama.

Çünkü güven, herkese verilmez.
Verildiğinde de kıymeti bilinmiyorsa, geri çekmek bir kayıp değil; aksine kendine verdiğin en büyük değerdir.