Sevmek

Sadece Sevmek
Ne olacağını bilmeden sevmek istiyorum.
Aşk, sevgi gibi düşsün içime;
ışık gibi, yumuşak, gölgesiz, korkusuz.

Bir sarılma
sanki bütün kırgınlıkları unuttursun,
bir bakış içimdeki bütün sessizlikleri çözsün.

Gençlik zamanları gibi…
Sevginin adı bile tam konmamışken,
küçük bir dokunuşun
kalbi büyüttüğü o zamanlar gibi.

Sanki hiç incinmemişiz gibi
yeniden başlamak istiyorum sana
ve sevgiye.

Aşk ağır olmasın, bir yük değil, bir hafiflik olsun içimde. Planlar, korkular, ihtimaller
sevginin önünden çekilsin sessizce.

Sadece hissetmek… sevgiyle bakmak…sevgiyle dokunmak… ve sevgiyle kalmak.

Zamanı unutalım istiyorum,
bir anın içinde sonsuz gibi durmayı.

Ne geçmiş kalsın aramızda,
ne geleceğin telaşı. 
Sadece sen ve bende büyüyen o sıcaklık.

Kahkahaların kelimelere ihtiyaç duymadığı,
sessizliğin bile bir “yakınlık” olduğu yerde…

Maskesiz, hesapsız
ve tamamen sevgiyle dolu bir “şimdi”.

Sadece sevmek. 

…

Bu metin, aşkı geleceğe dair kaygılardan ve geçmişin yüklerinden arındırarak “şimdide” yaşanan saf bir duygu olarak ele alır. Sevmenin, hesaplardan ve korkulardan uzak, hafif, doğal ve içten bir yakınlık hâli olabileceğini anlatır. Metin, sevgiyi karmaşıklaştırmadan yalnızca hissetmenin ve birlikte var olmanın sade güzelliğini öne çıkarır.